خان دایی به قلم آرزو هاشم آبادی
پارت هشتاد و هشتم :
وای خدای من! چه بد زمانی اشتباهم را به رخم کشید.
دقیقا وقتی اینطور مچاله شده گوشه ی دیوار گیرم انداخته بود.
از اینکه اینطوری در مقابل او ضعیف بودم از خودم متنفر شدم.
حیف به هر دری که می رسیدم از شانس بد من بسته بود!
پلک هایم را عصبی روی هم فشردم و سعی کردم مسیر حرف را عوض کنم تا بلکه فاصله اش را بیشتر کند.
_ سبحان مدام میپرسه چرا اون موقع روز پیش شما بودم.
تایه اØ
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۲ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

ابرا
0ممنون قلمت ماندگار عزیزم دوست دارم این خان دایی وابده عاشق دخترمون بشه ای دلم خنک می شه